در این نشست که اعضا گروه با هیئت مدیره در تاریخ 21/03/86 در دفتر گروه انجام دادند  ، تبادل نظر در خصوص نحوه فعالیتهای گروه و همچنین مشکلات مربوط به کمیته بانوان در گروه مطرح شد .

    مقرر شد جهت بالا بردن کارایی گروه متناسب با نیازهای روز ، اساسنامه گروه که متعلق به ۳۰ سال پیش می باشد تغییر نماید ضمنا از اعضا گروه درخواست شده است اساسنامه را مطالعه فرمایند و اگر پیشنهاد جهت تغییر و اصلاح دارند تا یکماهه آینده به هیئت مدیره ارائه نمایند و هیئت مدیره می بایست تا پایان تابستان 86 تغییرات ارائه شده را بررسی نماید و جهت برطرف کردن مشکلات کنونی گروه در این خصوص اقدامات لازم را انجام دهد .

الف) کارت عضویت گروه که قرار شد در اولین فرصت آماده گردد و از دوستان تقاضا میگردد کپی مدارک کوهنوردی خود را به آقای عظیمی تحویل دهید

         طبق اعلام  قبلی  روز دوشنبه  ساعت 30/5  صبح جنب شهرداری منطقه یک قرار داشتیم و ساعت 40/5  بوسیله اتومبیل یکی از نفرات به سمت دهکده زیبای لالون حرکت کردیم .

         در بین راه کمی خرید کرده و ساعت حدود 30/7 به این دهکده رسیدیم و یکی از دوستان بوسیله اتومبیل شخصی خود نیز به ما رسیدند و سریع شروع به حرکت نمودیم و به سختی از تنگه لالون و رودخانه عبور کرده  و بدون توقف تا چشمه تلخ آب رفتیم و در آنجا صبحانه خوردیم و یکی دیگر از دوستان نیز در همین موقع خود را به ما رساندند .

        در آن لحظه هیچ کس در منطقه نبود فقط یک گروه در روی شیب گردنه دیده میشد و هوا صاف بود و فقط  مقداری ابر پراکنده در آسمان دیده میشد و ما بعد از چند دقیقه به سمت بالا حرکت کردیم و زیر آبشار روی یک یخچال متوجه حرکت آهسته یکی از دوستان شدیم و تیم سرعت خود را کم کرده و همه با هم تا ابتدای یال حرکت کردند و ازآنجا گروه به دو قسمت تقسیم شد و تیم حمله به سرپرستی آقای چیذری با سرعت بیشتری حرکت خود را ادامه داد و دو نفر دیگر با سرعت آرام به سمت بالا میرفتند که یک نفر همان اواسط شیب به علت خستگی مانده  و نفر دوم حرکت را ادامه داد تا روی گردنه به تیم اول رسیده و بعد از کمی استراحت تیم اول به سمت برج ادامه داده و نفر دوم به سمت پایین برگشت و تیم حمله بعد از رسیدن برج و کمی استراحت به علت مساعد نبودن حال یکی از دوستان و خرابی هوا به سمت پایین برگشتند( در کاسه خلنو برف زیادی انباشته بود و حرکت تا برج نیز از روی برف انجام میشد) و در تلخ آب دو تیم  به هم رسیده و بعد از صرف ناهار به سمت لالون حرکت نمودند و ساعت 18 به ده مذکور رسیده و به تهران برگشتند که البته با توجه به راه بندان ساعت 30/21 به میدان تجریش رسیدند. امروز در منطقه چند تیم بود که غیر از یک تیم دیگر که به قله برج رفت بقیه همه تیمها گلگشت بودند. در ضمن یکی از دوستان زیاد به نکات زیست محیطی توجهی نداشت که امید است با جریمه ,  ایشان نیز بیشتر رعایت نمایند.            نفرات شرکت کننده آقایان: علی خیر خواه - نوید چیذری –  سهند پیمانفر – رضا ستوده – احمد رضا بابائی – نیاورانی                                                   سرپرست: سید حسین عظیمی

روزنامه ایران ۰۹/۰۳/۸۶

مسن ترين فاتح اورست

پيرمرد كوهنورد ژاپنى به عنوان مسن ترين فرد فاتح قله اورست شناخته شد. «ياماسى گاوا» با ۷۱ سال سن توانست قله ۸ هزار و ۸۵۰ مترى اورست را فتح كند. اين فاتح، دبير بازنشسته دبيرستان است.

طبق قرار قبلی جمعه ساعت 30/5 صبح جلوی شهرداری منطقه یک قرارداشته که ساعت 40/5 بوسیله سواری که مربوط به دوستان بود به سمت روستای زیبای شمشک  حرکت کردیم.

       روستای مذکور از دوراهی فشم به سمت چپ وازبعد از عبور ازکنار روستای میگون به سمت شمال  میباشد در ساعت حدود 7 بامداد به شمشک رسیده و سریع شروع به حرکت نمودیم هوا خوب بود و درجه حرارت در آن ساعت  حدود 8+  درجه سانتیگراد بود و مابعد از کمی حرکت به سمت شمال در جهت شرق تغییر سمت داده و از داخل دره (مسیر تابستان) به سمت  پناهگاه  رفتیم در بین راه در کنار چشمه کمی استراحت نموده و آب برداشته و ادامه مسیر داریم نرسیده به پناهگاه در دامنه سمت چپ برف زیادی مانده بود و ما بعلت نداشتن کلنگ از آن عبور نکرده و از یکی از یالها که به سمت قله میرفت به بالا رفته و از کنار پناهگاه لجنی به بالا صعود نمودیم و حدود دویست متر بالا تر از پناهگاه به مسیر اصلی رسیدیم و همانطور مسیر را ادامه دادیم نرسیده به قله اول هوا کمی ابری و سرد شد و ما مجبور به اضافه کردن لباس شده و مسیر را تا قله اول رفتیم (ساعت حدود 11) و به علت برخورد نکردن به ترافیک به پایین برگشتیم در ضمن هواشناسی هوای بعد از ظهر را بارندگی اعلام نموده بود در حدود ساعت 13.30 به پناهگاه رسیده و حدود یک ساعت ناهار خورده و بعد از مسیر گردنه لجنی و پاکوب دره خود را به ده رساندیم خدود ساعت 15 و با همان وسیله رفت به تهران برگشتیم .

   نفرات شرکت کننده

 آقایان: کبیری – رضا سلطانی        سرپرست و گزارش : سید حسین عظیمی

اجساد ۳ كوهنورد ناپديد شده در ارتفاعات كلك چال تهران پس از ۴ ماه پيدا شد.
به گزارش خبرنگار ما، ۱۳ بهمن ۸۵ ماجراى ناپديد شدن ۲ كوهنورد به نام هاى «بصير روزبهانى» - ۱۸ ساله - و «پيام ميراخورى» - ۲۴ ساله - به امدادگران جمعيت هلال احمر شميرانات اطلاع داده شد.بلافاصله دو تيم از امدادگران به منظور پيدا كردن كوهنوردان كه به صورت تيمى براى صعود به ارتفاعات كلك چال رفته بودند، اعزام شدند، اما به دليل بارش برف سنگين و مه گرفتگى عمليات امداد با احتمال ريزش بهمن متوقف شد.جست و جو براى يافتن اين دو كوهنورد از سوى كوهنوردان محلى و امدادگران ادامه داشت تا اين كه هفته گذشته چند تن از كوهنوردان محلى هنگام صعود از ارتفاعات كلك چال، كاپشن و تلفن همراهى را پيدا كردند كه در بررسى ها مشخص شد متعلق به «پيام ميراخورى» است.عصر روز پنجشنبه نيز تعداد ديگرى از كوهنوردان درحالى با يك جسد در همان منطقه روبه رو شدند كه نيمى از بدن داخل برف ها فرو رفته بود. در ادامه نيز كشف پاهاى دو تن ديگر از وجود اجساد ديگرى حكايت داشت كه موضوع به هلال احمر شميرانات گزارش و يك تيم ۲۰ نفره به منطقه اعزام شد.سحرگاه ديروز همان تيم براى بيرون كشيدن اجساد از پناهگاه كلك چال به محل كشف اجساد اعزام شدند. بدين ترتيب امدادگران متوجه شدند اجساد متعلق به دو كوهنوردى است كه ۱۳ بهمن ماه سال گذشته مفقود شده اند. اين درحالى بود كه يكى ديگر از اجساد نيز متعلق به «داريوش همرى» - ۳۳ ساله - از كوهنوردان حرفه اى است كه او نيز در همان تاريخ مفقود شده بود.هر ۳ كوهنورد بر اثر ريزش بهمن جان خود را از دست داده و تمام اين ۴ ماه در ميان برف ها مدفون شده بودند. هر ۳ جسد به مأموران كلانترى ۱۲۳ «نياوران» تحويل داده شد تا براى ادامه بررسى ها به پزشكى قانونى انتقال يابند.

يك خانم هجده ساله آمريكايي با فتح قله اورست، جوان‌ترين انساني لقب گرفت كه براي نخستين بار، موفق به صعود به بلندترين قله‌هاي هفت قاره جهان شده است.

به گزارش خبرنگار «بازتاب ورزشي» و به نقل از «لوس‌آنجلس‌تايمز»، «سامانتا لارسون» از بیس کمپ و از طريق تلفن ماهواره‌اي با مادرش در نيويورك تماس گرفت تا خبر صعود موفقيت‌آميز خود را به او بدهد.

سامانتا كه براي صعود به اورست و تكميل ركورد صعود به هفت قله بلند هفت قاره جهان حضورش در دانشگاه استانفورد را يك سال به عقب انداخته بود، گفت: «واقعا احساس خوبي دارم و خوشحالم».

لارسون و «ديويد» پدر 51 ساله‌اش موفق شدند پنجشنبه صبح قله اورست را فتح كنند، «سامانتا» همچنين جوان‌ترين آمريكايي لقب گرفت كه موفق به فتح اورست شده است. آنها همچنين اولين تيم پدر و دختري بودند كه اين هفت قله را فتح كرده‌اند.

صعود به هفت قله بلند قاره‌ها توسط اين دو از زمان شروع دبيرستان توسط لارسون آغاز شد.

بنا بر آمار سايت 7summiys، لارسون با اين صعود موفق به اورست، ركورد قبلي صعود به هفت قله بلند هفت قاره جهان را كه در سال 2006 و تويس «رايس مايل جونز» بريتانيايي در سن بيست سالگي به جا گذاشته بود را شكست.

دولت نپال همچنين اعلام كرده كه او جوان‌ترين فرد خارجي است كه موفق به صعود به اورس شده است هرچند برخي سايت‌هاي كوهنوردي ادعا مي‌كنند كه يك جوان هفده ساله فرانسوي در سال 1990 موفق به اين كار شده است. جوان‌ترين فرد صعود كرده به اورست تاكنون يك سرپاي دختر پانزده ساله بوده است.

لارسون در سيزده سالگي قله آكونگاگوا در آفريقاي جنوبي و در چهارده سالگي قله كليمانجارو آفريقا را فتح كرده بود.

از زماني كه سر ادموند هيلاري و تنزينگ نورگاي، شرپاي نپالي در 29 مي 1953 موفق به فتح اورست براي نخستين بار شدند تاكنون حدود 2000 نفر موفق به صعود به اين قله شده‌اند.

افراد برگزیده شده به عنوان نفرات تیم ملی کوهنوردی اعزامی به قله برودپیک (آقایان)

۱. امیر حسین جابر انصاری ۲. عباس علی نژاد ۳. حامد کرامت ۴. محمود عیسی آبادی (از تهران) ۵. حسین صالحی (از کرج) ۶. اسماعیل سپهری ۷. مقبل هنرپژوه ۸. محسن آهنگری  (از آ.غربی) ۹. مهدی پهلوان (از آ.شرقی) ۱۰. حسن زارع (از لرستان) ۱۱. علی اصغر خاجوند (از مازندران) ۱۲. واسع سید موسوی (از کردستان) ۱۳. محمد نبی عامریان (از کرمانشاه) ۱۴. یاسر جهانگیری (از کهکیلویه و بویراحمد)

ضمنا مقرر گردید یک نفر بعنوان پزشک ، یکنفر بعنوان تصویربردار و یکنفر بعنوان سرپرست تیم و یکنفر بعنوان مشاور ، تیم مذکور را همراهی نماید .

بسيارى از مردم توقع دارند در بالاى فهرست اين گونه ورزش ها، رشته مشتزنى را مشاهده كنند زيرا دومرد بالغ همديگر را تا سرحد مرگ مشت مى زنند و بسيارى از مردم آن را ناخوشايند و تهاجمى فرض مى كنند، در صورتى كه با توجه به گزارش هاى رسمى يك بار اين رشته را در رده پنجاه و سومين و بار ديگر بيست و نهمين در ميان رشته هاى خطرناك ورزشى قرار دادند. تضادهاى بسيارى در سياست ها و نقطه نظرهاى شركت هاى بيمه درباره ورزش هاى پرخطر به چشم مى خورد.
به عنوان مثال تعدادى از اين شركت ها فوتبال را پرخطرتر از صخره نورى مى دانند. با اين حال شركت هاى بيمه بيشتر به اين فهرست توجه دارند:
۱- پرش از ارتفاع درحالى كه طنابى به يك پاى پرش كننده متصل است. كوهنوردى بالاى ۴ هزار و ۵۰۰ متر، قايقرانى موتورى، سفرهاى خشكى در آفريقا، آسيا و آمريكاى جنوبى.
۲- پرواز با كايت بدون موتور، چتربازى، پاراگلايدينگ، غارنوردى، صخره نوردى، اسكى روى صخره ها، پرش با اسكى و اسكى (كه در آن ورزشكاران با هلى كوپتر به ارتفاعات غيرقابل دسترس مى روند و از آنجا به پايين اسكى مى كنند.) و هاكى روى يخ.
۳- غواصى درعمق بيش از ۳۰ متر، ورزش هاى زمستانى مثل اسنوبورد.
۴- پرواز با كايت هاى موتوردار، بالن سوارى و اسكيت، قايق سوارى در آب هاى خروشان، كانوسوارى و سفرهاى ماجراجويانه به شمال آفريقا، آمريكاى جنوبى و آسيا.
۵- شمشيربازى، مشتزنى، ورزش هاى رزمى، چوگان، فوتبال آمريكايى، دوچرخه سوارى در كوهستان، چتر بازى با استفاده از قايق موتورى، جت اسكى و شيرجه از ارتفاعات بسياربلند.
۶- كوهنوردى، موتورسوارى، قايق سوارى در آب هاى خروشان، شكار در طبيعت بدون استفاده از اسلحه گرم و سفرهاى ماجراجويانه.
يك سال پيش مجله ارتوپدى آمريكا، گزارشى را منتشر كرد كه در آن براساس تحقيقات صورت گرفته تعدادى از رشته هاى ورزشى در سطح دانشگاهى پرخطرتر از همان ورزش ها در دوران دبيرستان هستند. بويژه فوتبال، البته كاهش چشمگير صدمات مغزى و منجر به مرگ نشان مى دهد كه دستورالعمل هاى پيشگيرى، نسخه هاى جديد قواعد بازى و اصلاح وسايل ورزشى بسيار سودمند بوده اند.