گروه كوهنوردی همت شميران - شمیران کوه

صوفي فراز؛ در حادثه يي که براي محمد اوراز کوهنورد قهرمان کشورمان پيش آمد او درگذشت ولي جواني جوياي نام باقي ماند. اوراز در آن حادثه يک هم طناب داشت، يک هم زبان، يک هم دل؛ «مقبل هنرپژوه» و اکنون؛ «مرحوم مقبل هنرپژوه». مقبل در حالي از ميان ما رفت که از حادثه در گاشربروم جان سالم به در برد. وي پر کشيد ولي نه در هيماليا، در بوکان و در حالي که خانواده اش مثل سال هاي گذشته شاهد رفتن او به کوه بودند اما کوهي که اين بار نه مانند هيماليا خطرناک بود و نه مانند گاشربروم حادثه خيز. 8 متر سقوط در «برده زرد»، چند روز اغما در بيمارستان عارفيان اروميه و مرگ. خداوند تقدير جوان ترين صعودکننده جهان به قله لوتسه را جور ديگري رقم زده بود تا او در ميان سکوت جامعه ورزش و کوهنوردي مظلومانه اين ديار را ترک کند. وي که در سال 80 به عضويت تيم ملي درآمده بود در سال 81 به لوتسه صعود کرد و در سال 82 در گاشربروم در حالي که هم نورد و هم طناب خود را از دست داد، زنده ماند اما تا مدتي به علت ضربات وارده به سرش از رفتن به کوهستان ممنوع بود. اما عشق به کوهستان او را رها نکرد تا سرانجام او را براي هميشه از نقطه يي نزديک تر به آسمان به سوي خود ببرد. او شب ها تا ديرهنگام در کوه ها بود و با بازگشت به خوابگاه باز هم از ديوار به داخل مي آمد تا با نگهباني درگير نشود. او کسي بود که يک ترم براي همه همکلاسي هايش از استاد تربيت بدني نمره 20 گرفت. وقتي استاد شرط کرد که اگر او تنها 20 دور، دور زمين ورزشي بدود براي همه 20 مي گيرد، او 53 دور دويد تا دوستانش جلوي او را بگيرند. خبر مرگش را دير شنيدم، شوکه شدم، جا خوردم و بي اختيار دست هايم را روي سرم گذاشتم. خبر مرگ بسياري از دوستانم را شنيده بودم اما مرگ مقبل مرا تکان داد. زود بود. او 4 سال پيش مرگ را رد کرده بود.
اول به فکر هيماليا افتادم و به کوهنوردي لعنت فرستادم اما وقتي شنيدم که او در ارتفاعات آذربايجان غربي دچار حادثه شده آرام شدم. کوه «برده زرد» بوکان. نمي دانم چرا. شايد چون او تنها نبود. دير شنيدم، جمعه او را دفن کرده بودند. همه چيز زود بود. امروز فقط يک خبر در مورد مرگ او در خبرگزاري ايرنا ديدم. او در سکوت مرد، او مظلومانه مرد، ... روحش شاد...