بسيارى از مردم توقع دارند در بالاى فهرست اين گونه ورزش ها، رشته مشتزنى را مشاهده كنند زيرا دومرد بالغ همديگر را تا سرحد مرگ مشت مى زنند و بسيارى از مردم آن را ناخوشايند و تهاجمى فرض مى كنند، در صورتى كه با توجه به گزارش هاى رسمى يك بار اين رشته را در رده پنجاه و سومين و بار ديگر بيست و نهمين در ميان رشته هاى خطرناك ورزشى قرار دادند. تضادهاى بسيارى در سياست ها و نقطه نظرهاى شركت هاى بيمه درباره ورزش هاى پرخطر به چشم مى خورد.
به عنوان مثال تعدادى از اين شركت ها فوتبال را پرخطرتر از صخره نورى مى دانند. با اين حال شركت هاى بيمه بيشتر به اين فهرست توجه دارند:
۱- پرش از ارتفاع درحالى كه طنابى به يك پاى پرش كننده متصل است. كوهنوردى بالاى ۴ هزار و ۵۰۰ متر، قايقرانى موتورى، سفرهاى خشكى در آفريقا، آسيا و آمريكاى جنوبى.
۲- پرواز با كايت بدون موتور، چتربازى، پاراگلايدينگ، غارنوردى، صخره نوردى، اسكى روى صخره ها، پرش با اسكى و اسكى (كه در آن ورزشكاران با هلى كوپتر به ارتفاعات غيرقابل دسترس مى روند و از آنجا به پايين اسكى مى كنند.) و هاكى روى يخ.
۳- غواصى درعمق بيش از ۳۰ متر، ورزش هاى زمستانى مثل اسنوبورد.
۴- پرواز با كايت هاى موتوردار، بالن سوارى و اسكيت، قايق سوارى در آب هاى خروشان، كانوسوارى و سفرهاى ماجراجويانه به شمال آفريقا، آمريكاى جنوبى و آسيا.
۵- شمشيربازى، مشتزنى، ورزش هاى رزمى، چوگان، فوتبال آمريكايى، دوچرخه سوارى در كوهستان، چتر بازى با استفاده از قايق موتورى، جت اسكى و شيرجه از ارتفاعات بسياربلند.
۶- كوهنوردى، موتورسوارى، قايق سوارى در آب هاى خروشان، شكار در طبيعت بدون استفاده از اسلحه گرم و سفرهاى ماجراجويانه.
يك سال پيش مجله ارتوپدى آمريكا، گزارشى را منتشر كرد كه در آن براساس تحقيقات صورت گرفته تعدادى از رشته هاى ورزشى در سطح دانشگاهى پرخطرتر از همان ورزش ها در دوران دبيرستان هستند. بويژه فوتبال، البته كاهش چشمگير صدمات مغزى و منجر به مرگ نشان مى دهد كه دستورالعمل هاى پيشگيرى، نسخه هاى جديد قواعد بازى و اصلاح وسايل ورزشى بسيار سودمند بوده اند.