به نام خدا

گزارش برنامه گرده آلمانیها – علم کوه 11- 08/05/87

تهیه کنندگان گزارش : سعید شهریاری – فریبرز روزبهانی

نفرات شرکت کننده

آقایان : بویه سادات نیا (سرپرست )، فریبرز روزبهانی ، سعید طاهری ، ماکان عرفانی ، احمدرضا بابایی ، سعید شهریاری ، محمود آرین ، حسن جودی ، محمدرضا مقدمی ، مهدی خانعلیزاده ، شهاب کریمی ، رضا حسینی و رادمهر عرفانیان

بانوان : رویا روزبهای ، آرزو بیگی و مژگان کمالی نژاد

شناسایی منطقه :

علم‌کوه نام کوهی  با ارتفاع قله ۴۸۵۰ متر است که در منطقه تخت سلیمان کشور ایران واقع شده است. قله علم کوه پس از دماوند دومین قله مرتفع ایران به شمار می رود. بیشتر شهرت این قله به خاطر دیواره‌ایست که در دامنه شمالی آن واقع است و دارای فنی‌ترین و سخت‌ترین مسیرهای سنگنوردی و دیواره‌نوردی در ایران است. این دیواره در ایران، جایگاهی مانند کی۲ در جهان را داراست. موقعیت جغرافیایی رودبارک و کلاردشت نزدیکترین شهرها به این منطقه در استان مازندران هستند. جبهه جنوبی نیز این کوه مشرف به طالقان است.دیواره علم کوه در جبهه شمالی این قله دیواره ای به طول ۶۵۰ متر وجود دارد که یکی از زیباترین و مشکل ترین دیواره های دنیا به شمار می رود. منطقه علم کوه دارای ۴۷ قله بالای ۴۰۰۰متر است ( مهمترین قله ها : علم کوه ۴۸۵۰ متر ،خرسان شمالی ۴۶۸۰ متر ،خرسان جنوبی ۴۶۵۹ متر ،تخت سليمان ۴۶۵۹ متر ،سیاه سنگ ۴۶۰۹ متر ،هفت خوان ۴۵۳۷ متر ،چالون ۴۵۱۶ متر ،سیاه گوک جنوبی ۴۵۰۰ متر ،سیاه گوک شمالی ۴۴۴۵ متر ،سیاه کمان ۴۴۷۲ متر ،شانه کوه ۴۴۶۵ متر ،کالاهو ۴۴۱۲ متر ،گردونکوه ۴۴۰۲ متر ،ميان سه چال ۴۳۴۸ متر ،لشگرک ۴۲۵۶ متر ،زرین کوه ۴۲۰۰ متر ،آلانه سر ۴۰۵۰ متر ،کرما کوه ۴۰۲۰ متر ،پسند کوه ۴۰۰۰ متر ،سیاه لیز ۳۹۷۵ متر)که به «آلپ ایران» نیز معروف است. بر روی دیواره علم کوه مسیر های متعددی باز شده که می توان به مسیر ۴۸ و ۵۲ لهستان، گرده آلمانیها، هاری رست و ... اشاره کرد.

برگرفته از سایت ویکی پدیا

شرح برنامه :

    سه شنبه شب 21:00 در تاریخ 08/05/87 از تهران به تعداد 16 نفر و به سرپرستی بویه سادات نیا رهسپار کلاردشت شدیم 6:00بامداد روز بعد به ونداربون رسیدیم ( منطقه ونداربون پس از کلاردشت - رودبارک و در انتهای معدن می باشد )  و از آنجا پس از گرفتن قاطر برای حمل چادرها و وسایل فنی ساعت 9:00 از منطقه بریر ( که بعد از ونداربون می باشد ) به سوی پناهگاه سرچال حرکت کردیم و در ساعت 14:00 به پناهگاه سرچال رسیدیم و ساعت 15:00 پس از استراحت و خوردن مقداری خوراکی به سوی علم چال رفتیم که همنوردها از 18:00 تا 18:30 به کنار پناهگاه تخریب شده علم چال ( محل برپا کردن چادرها ) رسیدند وضعیت هوا خیلی خوب بود و چادرها را برپا کردیم و بعد از مشخص شدن نفرات در چادرها به اتفاق شام را صرف کردیم و برای برنامه فردا ، نفرات مشخص شدند که تصمیم بر آن شد یک تیم از گرده آلمانها و تیم دیگر از مسیر سیاه سنگها قله علم کوه را صعود کنند .

    صبح 6:30روز 10/05/87 از خواب برخاستیم و پس از صرف صبحانه و جمع آوری وسایل فنی و  ... ساعت 7:30 به سوی گردنه شانه کوه به قصد صعود از مسیر گرده آلمانها حرکت کردیم ( فریبرز روزبهانی "سرپرست تیم گرده" ، سعید طاهری ، سعید شهریاری و احمدرضا بابایی )   ساعت 8:15 به گردنه شانه کوه رسیدیم و در مسیر اصلی گرده قرار گرفتیم طی یک مسیر صعودی ساده دست به سنگ به سر یال رسیدیم و از آنجا از سمت یخچال غربی کمی پایین تراورس کردیم و به سر یال بعدی رسیدیم این روند تا جایی ادامه دادیم که دیگر امکان دور زدن خط الراس وجود ندارد و به ابتدای مسیر دورکابی رسیدیم این مسیر یک طول طناب می باشد بعضی قسمتهای آن طناب پوسیده و نامطمئن دارد ( توصیه می شود که در حین صعود از این طنابها استفاده نشود )  اینجا سرطناب به آقای طاهری دادیم و ایشان بصورت طبیعی و بدون حمایت( Free solo )صعود کرد همچنین یادآوری می شود سختی مسیر یک شکاف 5 متری می باشد که قبلا که صعود کرده بودم یک پله رکاب سیم بکسلی وجود داشت که در اثر شرایط منطقه ازبین رفته است که در حال حاضر معمولا با قرار دادن ابزارهای حمایتی میانی مانند هگزان ، فرند و یا تراکم شماره بزرگ و بوسیله رکاب صعود می کنند پس از صعود آقای طاهری به ترتیب بقیه بچه ها صعود کردند از اینجا تا سه رکابی ها یک طول تقریبا ساده وجود دارد که از سمت یخچال غربی به زیر سه رکابی می رسد در سه رکابی ها یک شکاف 5متری 90 درجه می باشد که در آنجا انواع و اقسام رکاب ها را قرار دادند این مسیر هم آقای طاهری بدون ابزار حمایتی و بصورت طبیعی صعود کرد و بقیه بچه ها را حمایت کردندو به وی پیوستند از اینجا طنابها را جمع آوری کردیم و قسمت بعدی بدون طناب صعود کردیم که اول می بایست حدود 30 متر را صعود شود و بعد به سمت راست ( یخچال غربی ) تروارسی صعود می شد که رسیدیم به قسمت قبل از دهلیز یخی پیش از سنگ سماور این جا یک طول تراورس دارد که از زیر این دهلیز گذر می کند که محل بسیار خطرناکی می باشد به جهت این که احتمال ریزش از توی دهلیز و بالای مسیر وجود دارد و کمی غفلت خدایی نکرده سقوط تا کف یخچال غربی را در پی دارد پس از طی کردن این قسمت به ابتدای دهلیز یخی رسیدیم که یخ چندانی نداشت ( البته در صورت بارش در این فصل و فصول سردتر دیگر سال این قسمت کاملا پوشیده از یخ می باشد و نیاز به تبر یخ نوردی برای صعود " البته فقط برای نفر سرطناب" می باشد ) که باز هم آقای طاهری مسیر را از سمت چپ دهلیز صعود کرد و به کارگاه طول آخر قبل از سنگ سماور رسید و مابقی بچه ها پس از صعود ، به ایشان پیوستند اینجا قسمت تقریبا آخر گرده است که از سمت راست مسیر ، شکافی وجود دارد ( بالای دهلیز یخی ) که قبلا مهمترین مشخصه مسیر یک پله چوبی رکاب بود ولی در حال حاضر در شکاف انتهای مسیر بالای مسیر سه تا رکاب تسمه ای وجود داشت و زیر طاقچه هم یک فرند قرار دارد ضمن این که دو میخ ابتدای این مسیر همچنان موجود می باشد که آقای طاهری ( این قسمت هم تقریبا مشکل می باشد ) بصورت طبیعی و بدون ابزار صعود کرد و سپس بچه های دیگر با حمایت ، به وی پیوستند از اینجا که به سمت راست بروید به سنگ سماور می رسید و سپس تقریبا یک طول طناب بصورت آزاد صعود کردیم و در پایان مسیر یک شکاف می باشد بدلیل ریزشی بودن سنگ ها در این مسیر ، با طناب صعود می شود ( البته آقای طاهری بدون طناب صعود کرد )و ساعت 14:30 به پایان مسیر رسیدیم و از آنجا به سوی جانپناه سیاه سنگها حرکت کردیم که بین راه دوستان دیگر گروه که به سرپرستی محمود آرین مسیر سیاه سنگها قله علم کوه را صعود کرده بودند را دیدیم و به اتفاق از آنجا به سوی علم چال بازگشتیم و حدود ساعت 18:00 به چادرها در علم چال رسیدیم و شب آنجا ماندیم و ساعت 8:00 بامداد 11 مرداد به سمت پایین حرکت کردیم و ساعت 15:30 به ونداربون رسیدیم و با مینی بوسی که هماهنگ شده بود به تهران برگشتیم .