به نام خدا

برنامه شاه البرز (4250) 16-17/8/87                                                               

شرکت کنندگان : سید حسین عظیمی ( سرپرست ) ، وحید حاج حسینی، سعید حمیدی، محمد مقدم، امیر گودرزی، مصطفی گلستانی، مژگان کمالی نژاد (تهيه کننده گزارش)

چگونگی هوا: آفتابی و در بعضی ساعات مه آلود

جانوران منطقه: عقاب و كبك

وضعیت زباله: بعضي از منطقه ها خيلي آلوده بود

محل اجرای برنامه: روستای حسن جون واقع در نزديكي شهرك طالقان

قله های اطراف: ناز و کهار، سات ، قلل منطقه علم کوه ، خشچال ، سيالان

شرح برنامه: قرارساعت 6:15 صبح روز 5 شنبه کنار شهرداری در میدان تجریش بود که با کمی تاخیر یعنی ساعت 6:35 به سمت طالقان در استان تهران-جاده قزوین حرکت کردیم ، طالقان در حدود يكصد و سي كيلومتري تهران واقع شده و جهت رسيدن به آنجا از كيلومتر نود اتوبان تهران قزوين بعد از آبيك وارد جاده طالقان شده و پس از چهل و دو كيلومتر به سمت شمال و عبور از گردنه اي به ارتفاع حدود 2500 متر به مركز آن ميرسيم. در بین راه ساعت 9 صبحانه را خورده و ساعت 10:45 به روستای حسن جون كه حدود چهار كيلومتري شهرك ميباشد  رسیده و در ساعت 11:45 به سمت قله ی  شاه البرز شروع به حرکت کردیم .

مسیر خود را از کنار رود خانه و بر خلاف حركت آب شروع کرده و بعد از چند بار رد شدن از آن با ادامه ی راه از داخل دره به قسمتی رسیدیم که رودخانه از دو قسمت سر چشمه می گرفت که در آنجا چند چشمه نیز وجود داشت نام آن محل به گفته ی یکی از محلیان تریلاریجات بود در همین قسمت کمی استراحت کرده و سپس از همانجا به روی تپه ای که به یال ارتباط داشت رفتیم نا گفته نماند دره ای که در آن بودیم، همچنان ادامه داشت و در کنار دو راهی رود خانه، کمی هم وسیع شده و تقریبا حالت دشت کوچکی پیدا کرده بود. شیب زیاد تپه و کوله های بسیار سنگین و مسیر طولانی به سختی مسیر می افزود . به دلیل کم بود وقت، بدون خوردن ناهار به راه خود ادامه دادیم تا ساعت 4 که با ادامه راه از روی یال به سه تیغه رسیدیم ( از این منطقه به بعد زمین کاملاً پوشیده از برف بود )  که با صلاح دید سرپرست از روی آنها گذشته و ساعت تقریباً 4:40 بود که با دیدن جای مناسب برای گذراندن شب ، شروع به زدن چادرها کردیم  ، ارتفاع در این قسمت حدود 3000 بود ، هنگامی که چادرها  آماده شد ناهار و شام را خورده و بعد از آب کردن برف برای صبح و تعیین ساعت 6:30 برای حرکت در روز بعد ، حدود ساعت 10 بود که خوابیدیم .

يال مذكور مسير زمستاني بوده و كمي نيز دست به سنگ دارد و دو مسير  تابستان از دو طرف اين يال عبور كرده و نزديك خط الراس هر سه مسير به هم ميرسد.

هوا کاملاً مهتابی بوده و چون چادرها را در یک قسمت تقریباً گود زده بودیم ، مشکلی برای وزش باد هم نداشتیم .

صبح ساعت 5:30 بیدار شده و بعد از خوردن صبحانه و آماده کردن وسایل برای حمله، در ساعت 6:45 شروع حرکت کردیم. برای جلو گیری از گم شدن در مسیر از ابتدای راه تا انتها ، یال را دنبال می کردیم . در مسیر چندین سنگ چین هم وجود داشت که قسمتی از  آنها به دلیل بهمن گیر بودن، فقط به تابستان اختصاص  داشت . از ابتدای راه به دلیل حجم زیاد برف ، مجبور به برف کوبی بودیم . در ادامه ی یال حدود ساعت 9:30 ، علی رغم وجود برف ، به قسمتی رسیدیم که سنگی بود و در همانجا کمی استراحت کرده و به راه خود ادامه دادیم . نا گفته نماند که هوا کاملاً آفتابی بوده و به همین دلیل از این قسمت که ارتفاع حدود 3500 بود ، باد شدیدی می وزید . پس از 10 دقیقه استراحت شروع به حرکت کرده و بدون وقفه تا قله راه رفتیم . هنگامی که به یال اصلی رسیدیم شدت باد خیلی زیاد شده به حدی رسیده بود که نقابهای بزرگی تشکیل داده بود.

 حدود ساعت 11 کل منطقه ای را که ما از آن بالا آمده بودیم ، مه پوشانده بود ولی هوای قسمتهای بالا کاملاً باز بود به صورتی که دماوند و آزاد کوه در دور دستها وعلم کوه همیشه استوار، کمی نزدیکتر ، در قسمت شرق قله می درخشیدند . قسمت جنوب شرقي قله ( یعنی پشت سر ما ) قلل ناز و کهار و ادامه ی خط الراس آنها قرار داشت .قله ی سات هم در میان ناز و کهار از یک سو و دماوند از سوی دیگر قرار داشتند . مسیر خیلی طولانی بوده و خستگی کم کم اذیت کننده می شد که ساعت 11:50 به قله شاه البرز به ارتفاع 4250 رسیدیم و پس از استراحتی خیلی کوتاه ( هوا رفته رفته خراب می شد ) به سمت چادرها حرکت کردیم . بر اثر شدت باد ، پا کوبهایی که روی یال بود کاملاً محو شده بود . با پایین آمدن و کم شدن ارتفاع ، مه در قسمت پایین از بین رفته و قله را در بر گرفت ، ساعت حدود 2 بود که به چادرها رسیدیم و پس از جمع کردن آنها در ساعت 2:50 به سمت روستا حرکت کردیم تا با روشن بودن هوا به قسمتهای پاکوبی که در دره بود برسیم . سرانجام ساعت 5:15 به جایی رسیدیم که رودخانه به دو قسمت شده بود ودر همانجا ناهار خورده و حرکت کردیم . این بار از درون دره برنگشتیم بلکه مسیر پاکوبی که از کنار باغ ها بود را ادامه دادیم ،در  بین راه سگهای گوسفند سرایی که در مسیر رفت دیده بودیم، به دلیل تاریکی هوا، کمی تا قسمتی رعب انگیز بودند .

سرانجام راس ساعت 8 شب بود که به حسن جون رسیده و پس از جدا شدن از سرپرست خوردن شام در طالقان،به سمت تهران حرکت کردیم وحدود  ساعت 10:30 شب بود که به تهران رسیدیم.

قابل توجه اينكه به علت كم بودن  تابلو در مسير صعود و طولاني بودن دره احتمال اشتباه رفتن مسير وجود دارد كه بهتر است از راهنما استفاده شود . در ضمن در فصول زمستان حتما بايد از مسير زمستاني استفاده شده و به علت طولاني بودن مسير نفرات آمادگي جسماني خوبي داشته باشند .