تبليغاتX
گروه كوهنوردی همت شميران - شمیران کوه - گزارش برنامه علم کوه مرداد 1388

به نام خدا

گروه کوهنوردی همت شمیران

گزارش برنامه علم کوه مرداد 1388

هدف از اجرای برنامه

- صعود دیواره علم کوه از مسیر لهستان 48

- صعود مسیر گرده آلمان ها

- صعود قله تخت سلیمان ( توسط تیم دوم )

نفرات شرکت کننده در برنامه ( تیم اول )

1– خانم  نیکتا مهربانی ( عکاس )

2 – بویه سادات نیا

3­ – سعید طاهری ( سرپرست )

4 – علی صفری ( مهمان افتخاری )

5 – حسین نجف آبادی ( مهمان افتخاری )

نفرات شرکت کننده در برنامه ( تیم دوم ) که روز چهار شنبه وارد منطقه شد.

1 - خانم مریم صالح

2 – خانم رویا روزبهانی

3 – خانم سارا رجبی

4 – سعید حمیدی

5 – ابوالقاسم کبیری

6 – حسن جودی

7 – محمود آرین

8 – میثم عبد الوهاب

 

  روز یکشنبه 11/5/1388

حرکت از تهران ساعت 21 به سمت قرارگاه فدراسیون در منطقه رودبارک . پس از حدود 5 ساعت رانندگی به قرارگاه فدراسیون در منطقه رودبارک رسیدیم و بعد از بالا رفتن از درب قرارگاه و بیدار کردن مسئول پناهگاه , توانستیم شب در قرارگاه اقامت کنیم .

روز دوشنبه 12/5/1388

در حدود ساعت 9 صبح کلیه وسایل و ابزار ها ( جمعا 160 کیلو گرم ) توسط 3 قاطر به علم چال حمل شد . پس از حدود 6 ساعت تیم به علم چال رسید ( با اختلاف 15 دقیقه بعد از رسیدن قاطرها به علم چال ) . تعداد سه قطعه چادر در علم چال ( کمپ اصلی ) برپا کردیم که یکی از آنها انبار وسایل و ابزار در نظر گرفته شد . و تا قبل از تاریکی هوا, تمام وسایل در محل های مشخص خود قرار گرفتند و شروع به عرض یابی منطقه کردیم.

به علت حجم عظیم برف که امسال در منطقه بود ، تمامی طناب ثابت های پای دیواره از بین رفته ویا تکه تکه شده بودند .که در نتیجه هیچ گروهی تا به آن روز جهت صعود دیواره نتوانسته بود اقدامی بکند.

از آنجایی که مسیر لهستان 48 در قسمت منتهی الیه سمت راست دیواره علم کوه قرار دارد، خواندن مسیر به صورت چشمی ( به وسیله دوربین چشمی ) از کمپ اصلی ( علم چال ) کار دشواری میباشد.

که در نتیجه تصمیم بر آن شد که در روز سه شنبه 13/5/1388 یک تیم جهت ثابت گذاری از روی یخچال تا پای مسیر لهستان 48 حرکت کند و یک تیم دو نفره جهت خواندن مسیر لهستان 48, از مسیر گرده آلمان ها به قله علم کوه صعود کند و از مسیر عکاسی کند.

به دلیل حجم زیاد برف در پای دیواره و نداشتن وسایل صعود یخچال مانند کرامپون، کفش سنگین و تبر یخ ، با استفاده از4 عدد میخ ناودانی تبر یخ های کوچکی ابداع کردیم که در صعود از یخچال از آنها استفاده کنیم.

روز سه شنبه 13/5/1388

تیم دو نفره متشکل از آقایان بویه سادات نیا و حسین نجف آبادی جهت شناسایی مسیر لهستان 48 و صعود قله علم کوه ، از مسیر گرده آلمان ها, قله را صعود کرده و بعداز ظهر به کمپ اصلی برگشتند.

تیم دوم، من و علی صفری همراه با 3 حلقه طناب پلاستیکی و 3 حلقه طناب کوهنوردی و همچنین وسایل لازم جهت ثابت گذاری به سمت دیواره حرکت کردیم.

بین یخچال اصلی علم چال که از پای دیواره شروع میشود تا خود دیواره، در قسمتی که دیواره از یخچال جدا میشود، یک شکاف یخی به عمق نامعلوم وجود دارد. که گذر از این قسمت بدون طناب ثابت کار بسیار مشکل و خطرناکی است. از آنجا که امسال طنابی در این قسمت نبود و ما نیز هیچ وسیله یخنوردی و زدن کارگاه در برف نداشتیم، پس از کمی بررسی کوله پشتی ها را با استفاده از حمایت میخ های ساختگی خودمان روی یخچال گذاشته و قرار شد علی که از من سبکتر بود از روی یخچال به روی تکه سنگی که آنطرف شکاف بود بپرد. اضافه میکنم این منطقه از دیواره که بنام گل سنگ ها معروف میباشد از نظر ریزش سنگ یکی از خطرناک ترین قسمت های دیواره علم کوه میباشد زیرا اکثر سنگ هایی که از دیواره رها شده و سقوط میکنند در این قسمت با زمین برخورد میکنند.

به همین دلیل من به وسیله یک حلقه طناب پلاستیکی که دم دست بود علی را حمایت کردم و علی بعد از تقریبا 3 دقیقه از روی یخچال عبور کرد و به یک تاقچه کوچک در آنطرف یخچال رسید. که بسرعت کارگاه زد و وسایل را از روی شکاف عبور دادیم و بعد من از شکاف عبور کرده و به کارگاه رسیدم. علی دوباره با همان طناب پلاستیکی شروع به ادامه مسیر کرد که واقعا کار بسیار دشوار و خطرناکی بود. زیرا روی سنگ ها با تکه های بزرگ برف و یخ پوشیده شده بود و هر لحظه احتمال کنده شدن و سقوط را داشت و هرازچندگاهی که علی بدون تبر یخ از روی آنها صعود میکرد، تکه های بزرگی از آن جدا شده و به سمت کارگاه سقوط میکرد که در هنگام سقوط مقداری سنگ هم با خود به پایین پرتاب میکرد.

بعداز سه طول صعود به یکی از طناب ثابت ها که سالم به نظر می آمد، رسیدیم. بعد از زدن کارگاه،, من روی طناب ثابت فرود آمدم تا به رول اصلی طناب ثابت یخچال برسم. یک حلقه طناب پلاستیکی آبی رنگ به طول تقریبا 30 متر تا روی یخچال ریختم و دوباره به سمت کارگاه صعود کردم.

بعد از اطمینان از طناب ثابت، روی آن یومار زده و به کارگاه بعدی رسیدیم. با 3 متر طناب پلاستیکی کارگاه را ایمن کردیم و به صعود ادامه دادیم. که بعد از 30 متر تراورس به کارگاه دوم رسیدیم.

در حال ایمن کردن کارگاه، ناگهان تکه سنگی که از دیواره جدا شده بود به دست علی برخورد کرد که باعث شکستگی خفیف ( مو برداشتن استخوان ) ساعد او شد. بعد از ایمن کردن کارگاه, من یک تراورس 50 متری به سمت راست ( زیر یخچال دوم ) که بعداز رسیدن به یک تکه سنگ مناسب کارگاه زدم که در نتیجه یک طناب ثابت دیگر به طول 50 متر در این تراورس نسب کردیم.

در مرحله بعد، علی یک طول 50 متری( با استفاده از طناب کوهنوردی ) به صورت مستقیم روی یخچال با شیب 45 درجه ( بدون وسایل یخنوردی و با استفاده از میخ های ساختگی ) و بدون حمایت میانی،  صعود کرد و به کارگاه بعدی رسید. بعد از فیکس کردن انتهای طناب در کارگاه پایین، من هم به سمت کارگاه بعدی صعود کردم.

بعد ازآن علی حدود 40 متر تراورس به سمت راست روی سنگ انجام داد و روی تکه سنگ کوچکی کارگاه زد که در نتیجه یک طناب ثابت دیگر نیز نصب شد.

به دلیل نزدیک شدن به غروب آفتاب، تصمیم به فرود و برگشت به کمپ اصلی گرفتیم. بعد از 8 ساعت ثابت گذاری, با کوله پشتی های سنگین به کمپ اصلی برگشتیم و شروع به دیدن عکسهایی که تیم گرده از مسیر لهستان 48 گرفته بودند کردیم.

روز چهارشنبه 14/5/1388

من و علی شروع به ادامه ثابت گذاری ها تا پای مسیر لهستان 48 کردیم. از آخرین نقطه ای که روز قبل ثابت گذاری کرده بودیم، دو طول تراورس به سمت راست روی یخچال با شیب 50 درجه تا پای مسیر باید صعود میکردیم. علی به عنوان نفر اول شروع به صعود کرد. در حدود 25 متر تراورس (بدون حمایت میانی ) کرده بود که ناگهان پاندول شد و حدود 50 متر به پایین سقوط کرد. خوشبختانه

اتفاق خاصی رخ نداد و علی دوباره به سمت کارگاه صعود کرد. بعد از بازگشت به کارگاه، من شروع به صعود کردم. بعد از حدود 40 متر تراورس (بدون حمایت میانی ) و کندن پله روی یخچال ( بدون ابزار ) در صورتی که تنها 15 متر تا انتهای یخچال اول مانده بود، به دلیل نداشتن وسایل لازم تصمیم به برگشت گرفتیم. و دوباره بعد از یک روز تلاش به کمپ اصلی برگشتیم.

اضافه میکنم تیم دوم  جهت پشتیبانی تیم اول و صعود قله تخت سلیمان  در بعداز ظهر روز چهارشنبه وارد علم چال ( کمپ اصلی ) شد.

بعداز بررسی مجدد و همفکری اعضای تیم، به دلیل نداشتن وسایل یخ و برف، تصمیم به تغییر برنامه و صعود مسیر لهستان 52 گرفتیم.

روز پنج شنبه 15/5/1388

من و بویه سادات نیا ساعت 5 صبح جهت صعود مسیر لهستان 52 به سمت دیواره حرکت کردیم. اضافه میکنم، تمرکز تیم روی مسیر لهستان 48 بود و تغییر ناگهانی برنامه به صعود مسیر لهستان 52، نداشتن اطلاعات  کافی و کروکی مسیر را به همراه داشت.

به دلیل سرعت بخشیدن به حرکت روی دیواره وسبک بودن کوله پشتی ها، از بردن کت پَر، دستکش اضافه و پوشاک گورتکس خوداری کردیم.

بعد از یک طول تراورس از کارگاهِ طناب ثابت ها به سمت چپ ( به سمت مسیر لهستان 52 ) از انتهای یخچال شروع به صعود مسیر کردیم. اضافه میکنم به دلیل بارش زیاد برف و انباشته شدن تکه های برف در مسیر،کلیه طناب ثابت ها از بین رفته ویا تکه تکه شده بودند و همین، باعث کندی حرکت و صرف زمان  و تلاش مضاعف برای صعودِ مسیر شده بود و از آنجایی که احتمال می رفت در ساعات پایانی روز به قله برسیم، در تماس هایی که توسط بیسیم با کمپ اصلی داشتیم، تصمیم بر آن شد که یک تیم از کمپ اصلی و از مسیر گرده قله را صعود کرده ومقداری آب و غذا و دو عدد کیسه خواب جهت شب مانی احتمالیِ ما ( تیم دیواره ) در جانپناه سیاه سنگها بارگذاری کنند. در نتیجه آقایان علی صفری و حسین نجف آبادی در یک صعود سرعتی و به صورت سولو ( بدون حمایت طناب ) مسیر گرده را صعود کردند و پس از صعود قله، یک کوله پشتی در جانپناه سیاه سنگ ها بارگذاری کردند. زمان این صعود، کلا  شش ساعت و سی دقیقه از کمپ اصلی به قله و برگشت به کمپ اصلی بود.

همچنین در این روز یک تیم 4 نفره متشکل از خانم ها روزبهانی و صالح و آقایان آرین و جودی قله تخت سلیمان را صعود کرده و به کمپ اصلی بازگشتند.

با نشانه های اندک بعد از حدود 5 طول صعود، به زیر کلاهک بزرگ رسیدیم و شروع به ادامه مسیر کردیم. بعد از صعود از کنار سنگ لوزی در حدود ساعت 18.30 به تاقچه ای کوچک با شیب 15 درجه به چپ و 15 درجه به سمت بیرون دیواره رسیدیم. بعد از حدود یک ساعت وقت صرف کردن برای شناسایی ادامه مسیر، یک مسیر مستقیم را انتخاب کردیم که از ابتدا ریزشی و پوسته ای بود. به دلیل (( آنساید )) بودن و ناشناس بودنِ ادامه مسیر وبه دلیل نزدیک شدن به غروب آفتاب و مشورت با کمپ اصلی تصمیم به شب مانی در همان تاقچه گرفتیم. پس از زدن کارگاه و استقرار در تاقچه، متوجه شنودِ صحبت ها یمان توسط گروه کوهنوردی آرش که در منطقه حضور داشتند شدیم. در این هنگام بویه در مکالمه کوتاهی با گروه آرش موقیت ما روی دیواره را اعلام کرد و گفت اگر اطلاعاتِ درستی از ادامه مسیر و تاقچه قمقمه دارند، به ما اعلام کنند. که گروه آرش بعد از چک کردن موقیت ما روی دیواره، از ادامه مسیر به سمت بالا خبر داد و گفت " شما دو طول زیر تاقچه قمقمه هستید. باید دو طول به سمت بالا صعود کرده تا به تاقچه قمقمه برسید و از آنجا به سمت راست تراورس کرده و به داخل قیف بزرگ رفته واز آنجا مسیر را ادامه دهید."  ما نیز بعد از تشکر از تیم آرش ، با این فکر شب بسیار سردی را در آن تاقچه بدون هیچ امکانات گرمایی به صبح رساندیم.

روز جمعه 16/5/1388

ساعت حدود 8 صبح بعد از طلوع آفتاب و مقدار اندکی گرم شدن، از آنجایی که هیچ آبی برای خردن نداشتیم به دو تکه کوچک شکلات بسنده کرده و بعد از جمع کردن وسایل شروع به ادامه مسیر کردیم.

دو طول ریزشی و خطرناک را به سمت بالا صعود کردیم. در انتهای طول دوم هنگامی که در حال صعود بودم، بویه از پایین اطلاع داد که " مسیر را اشتباه صعود کردیم. اینجا مسیر شکوه است و ما الان زیر کلاهک اَبرو هستیم و تاقچه قمقمه همان تاقچه ای بود که دیشب درآنجا بودیم." بدلیل نداشتن اطلاعات کافی از مسیر شکوه، بعد از حدودِ سه ساعت و سی دقیقه تلاش، مجبور به فرودی خطرناک ( به دلیل مقاوم نبودن کارگاه ها )  روی دیواره تا روی تاقچه قمقمه شدیم. بعد از رسیدن به تاقچه مسیر را به سمت راست تراورس کرده به داخل قیف رسیدیم و از آنجا شروع به ادامه مسیر کردیم.

در حدود ساعت 17 به قله رسیدیم و به سرعت به سمت جانپناه سیاه سنگها حرکت کردیم. بعد از رسیدن به جانپناه مقداری آب و غذا که از دیروز در آنجا بارگذاری شده بود، خوردیم و با کوله پشتی های سنگین به سمت علم چال ( کمپ اصلی ) حرکت کردیم. لازم به ذکر است در زمان شب مانی روی دیواره و برای جلوگیری از خطر سرمازدگی انگشتان دست ها و پا ها ( به دلیل نداشتن پوشاک مناسب) مقدار آبِ همراهِ خود را خوردیم. در نتیجه کل تغذیه ما در طول روز جمعه، دو تکه شکلات بود که به سختی و با گلویی خشک خوردیم.

در حدود ساعت 19.30 به کمپ اصلی رسیدیم که با استقبال گرم بچه ها همراه بود. در کمپ باخبر شدیم در روز پنج شنبه یک تیم دو نفره از گروه آرش که از مسیر فرانسوی ها دیواره را صعود کرده بودند، شب را در جانپناه سیاه سنگها مانده و از وسایل شب مانیِ ما استفاده کرده اند. که البته برای گروهی که صحبت های گروه دیگری را شنود میکند، کسب اجازه ای کوچک خالی از لطف نبود و گرنه استفاده از وسایل کار درست و بجایی است.

روز شنبه 17/5/1388

کلیه وسایل و چادر ها جمع و تعدادی جهت حمل با قاطرها بسته بندی شد. و تیم به سمت قرارگاه رودبارک حرکت کرد. بعد از خوردن شام و نوشتن گذارش برنامهِ گروه در دفتر قرارگاه، به سمت تهران حرکت کردیم.

 

چند نکته در رابطه با برنامه :

1 – نصب طناب ثابت از روی یخچال تا پای دیواره از جمله مسیرهای  مشکل و بسیار خطرناک و در حد صعود دیواره میباشد ( بخصوص امسال به دلیل حجم زیاد برف) که گروه همت شمیران افتخارِ به انجام رساندن آن را در سال 1388 دارد. با تشکر فراوان از آقای علی صفری سنگنورد برجسته و  مهمان افتخاری گروه کوهنوردی همت شمیران که زحمات بسیاری در این راستا کشیدند.

2 – مسیر لهستان 52 یکی از مهمترین و بلند ترین مسیرهای دیواره علم کوه میباشد که در سال 1973 میلادی ( 1352 خورشیدی ) توسط یک تیم قدر از کشور لهستان بازگشایی شده است و اکثر تیم ها، این مسیر را تا میانه مسیر،صعود کرده و با تراورس به سمت قیف بزرگ تغییر مسیر میدهند. که البته کروکی کامل مسیر در قسمت عکسها قرار داده شده است.

3 – تمام طول مسیر توسط اینجانب سعید طاهری به صورت (( آنساید )) و سرطناب صعود شد و آقای سادات نیا به عنوان نفر دوم وظیفه ای بسیار سنگین تر به دلیل جمع کردن وسایل و حمل کوله سنگین را داشتند که از ایشان نیز نهایت تشکر و قدردانی را دارم.

4 – درجه مسیر  طبق اعلام  http://www.summitpost.org   برای  طول های مصنوعی A3 و برای طول های طول های طبیعی 5.9 میباشد.

5 – در طول اجرای صعود دیواره مقداری از زباله هایی که دیواره نوردان برای سبکتر شدنِ کوله پشتی های خود در مسیر بجا گذاشته بودند توسط ما به کمپ انتقال یافت.همچنین یک لنگه رکابِ تیم آرش که از روز پنج شنبه روی مسیر بجا مانده بود نیز به کمپ منتقل شد که در روز آخر بدلیل مسافت زیاد مابین کمپِ گروه آرش و همت، تحویل تیمِ شهرستان کرج گردید.

6 – بعد از برگشت تیمِ گروه همت شمیران از منطقه ، باخبر شدیم یک تیم از دانشکده فنی با هدف صعود مسیر لهستان 48 و با تجهیزات و امکانات کاملِ صعود یخچال وارد منطقه شده و پس  از تکمیل 2 طولِ انتهایی یخچال دوم ، در تلاشی دو روزه و با یک شب مانی روی مسیر، موفق به صعود مسیر لهستان 48 شده اند.

در پایان لازم میدانم از زحمات و تلاش های تمامی اعضاء تیم تشکر و قدردانی کنم. از روز سوم اجرای برنامه، دو الی سه نفر از افرادِ تیم، زحمت حمل کوله پشتی ها را تا پای یخچال و بالاکس میکشیدند که کمک بزرگی در جهت ذخیره انرژی در افراد صعود کنندهِ دیواره و گرده داشت.  خصوصا آقایان سعید حمیدی و حسن جودی که هنگام برگشت از دیواره نیزبه کمک ما آمدند.

از آقای حسین نجف آبادی سنگنورد برجسته و مهمان افتخاری گروه کوهنوردی همت شمیران که دو با از مسیر گردهِ آلمانها قله را صعود کردند تشکر و قدردانی میکنم.

و همچنین تشکر میکنم از خانم نیکتا مهربانی عکاس تیم که زحمات زیادی در ثبت لحظه ها و گرفتن عکسهای زیبا در این برنامه کشیدند.

 

 

28/۰5/1388

سعید طاهری (کمیته فنی)

E mail address: Saeid.taheri.mosavi@gmail.com

Photo link address :  http://picasaweb.google.com/saeid.taheri.mosavi/AGangOfClimbers 

نوشته شده توسط مدیریت وبلاگ  | لینک ثابت |