نام برنامه :قله لشگرک کوچک

ارتفاع : 4۱۸۷ متر

زمان برنامه : 14و15 آبان ماه 1388

نوع برنامه : نیمه سنگین (با توجه به بارندگی برف در این فصل )

منطقه جغرافیایی : روستای پراچان ،طالقان ،استان قزوین

امکانات منطقه : در ابتدای مسیر و روی یال خرس چر موبایل آنتن دارد ،چشمه ای در بین راه آب داشت اما بهتر است که برای رفتن به منطقه آب به همراه داشته باشیم

هزینه برنامه :هر نفر 200،000 ریال (رفت وبرگشت به وسیله ون)

اعضای گروه : آقایان حامد ارشدی فر ،احمدرضا بابایی ،احسان جابری ،مسعود جابری

مهدی جباریان و علیرضا کریم آبادی

سرپرست و تهیه گزارش : مریم محمدصالح

طبق تقویم برنامه ،صعود به قله گردونه کوه در دستور کار قرار داشت وبا اطلاعاتی که بدست آورده بودیم قرار بر صعود به این قله بود. اما با توجه به بارندگی برف در این فصل سال و حجم برف تصمیم به صعود به قله دیگر گرفته شد.

حرکت گروه پنجشنبه ساعت 8:30 از روبروی شهرداری تجریش بود .هوا آفتابی بود و طبق پیش بینی هواشناسی هم قرار بود که در این دو روز هوا آفتابی باشد.

در بین راه هم قرار شد که یکی از دوستان به ما بپیوندد وبعد هم با گرفتن وسایل عمومی گروه به راه خود ادامه دادیم .

ساعت حدود 11:30 به روستای پراچان رسیدیم .آنجا پس از آماده کردن کوله ها حركت خود آغاز كرديم . از روستا برای ورود به منطقه یک جاده خاکی وجود دارد که ظاهرا قرار است که تا کلاردشت ادامه داشته باشد اما هنوز نیمه کاره است ( حدود 6/6 کیلومتر آن را خاک برداری کرده اند) رودخانه ای هم در سمت چپ جاده وجود دارد و به دلیل ناهموار بودن در قسمتهایی از آن واحتمال گل آلود بودن آن ما این قسمت را هم پیاده پیمودیم که در قسمتهایی از آن به دلیل سردی هوا آب هم یخ زده بود .

ساعت 13 به انتهای جاده که کانکسی هم وجود داشت رسیدیم . ناهار را در آنجا صرف کردیم و حدود ساعت 13:45 شروع به حرکت کردیم. در جاده رد پای خرسی هم دیده میشد که باعث شد کمی هیجان زده شویم .

بعد ازانتهای جاده مسیر پاکوب مشخصی در روبرو دیده میشود که ما آن را ادامه دادیم . تا به جایی میرسیم که دو رودخانه به هم میرسند . بر روی سنگی فلشی هم دیده میشود که در امتداد رودخانه به سمت بالاست وبعد از عبور از رودخانه ادامه مسیر پاکوب دیده میشود .

با اطلاعاتی که ما بدست آوردیم برای رسیدن به گردونه کوه مسیر رودخانه تا رسیدن به محلی به نام درازچشمه را باید طی میکردیم اما به دلیل ابری شدن هوا وناشناخته بودن مسیر رودخانه از مسیر پاکوب حرکت کردیم تا به محلی به نام دمچه که گوسفندسرایی است برسیم .

در قسمتی از مسیر طاق سنگی وجود دارد که از کنار رودخانه هم قابل دیدن است کم کم مسیر پوشیده از برف میشود و حدود نیمه راه تا دمچه برف کوبی هم شروع میشود البته در این قسمتهای ابتدایی عمق آن زیاد نبود و هرچه ارتفاع بیشترمي شد، عمق آن هم بیشتر شد.

بعد از اولین چشمه در مسیر یال روبرو را به سمت بالا ادامه دادیم که میشود گفت یک یال بالاترو قبل از آن میباشد،مسیر پاکوب تقریبا زیر برف بود وبه خوبی قابل تشخیص نبود.

بعد از 2ساعت پیمایش مسیر حدود ساعت 16 جایی را برای برپا كردن چادر و شب مانی انتخاب کردیم و شروع به آماده کردن برف برای برپايي چادر کردیم که به دلیل خشک و تازه بودن آن ، زمان نسبتا زیادی را صرف مي كرد.(اين محل تقریبا از دمچه بالاتر بود)

قرار شد که با استراحتی کوتاه و صرف شام زودتر بخوابیم تا صبح زودتر صعود کنیم .

حدود ساعت 19 خوابیدیم .

ظاهرا یکی از چادرها در نیمه های شب با مهمان ناخوانده ای (موش) روبرو شدند که قصد ورود به چادر را داشت که متاسفانه جان خود را از دست داد .(به گفته یکی از دوستان!)

خوشبختانه هوا بد نشد و شب را بدون باد یا بارندگی سپری کردیم.

ساعت 3 بیدار باش اعلام شد و تا گروه آماده شود و صبحانه هم میل کنند ساعت 4:30 حرکت کردیم.هوا به دلیل وجود مهتاب روشن بود .

مسیر حرکت از روی یال و مسیری با شیب نسبتا تند بود وبعد از آن هم یال خرس چر که یالی بسیار تند است و با وجود برف توان بالایی را می طلبد و ناگفته نماند که باد نسبتا شدیدی هم میوزید . از آنجا یکی از دوستان به دلیل نا مناسب بودن کفش و سرمای شدید به همراه آقای جباریان به طرف چادر ها برگشت و قرار شد که بعد از آن آقای جباریان به ما بپیوندد.ساعت حدود 8 از قله خرس چر به طرف تیغه های خط الراس روبرو که به طرف لشگرک ها میرود ادامه مسیر دادیم . به دلیل باد شدیدی که قبلا وزیده بود برفهایی به اشکال زیبا اما یخی به صخره ها چسبیده بود که برای صعود ایمن آن نیاز به کرامپون وطناب انفرادی بود. قسمتی از آن را طی کردیم و بعد تصمیم گرفتیم که از پایین تر مسیر که در دامنه و پایین سنگ ها بود ادامه دهیم . شیب آنجا هم تند بود و احتیاط بالایی لازم داشت .(البته یکی از دوستان که بالای سنگ بود همان مسیر را ادامه داد)

بعد از تراورس قسمتی از آن ،صعود را به سر خط الراس ادامه دادیم که به دلیل شیب زیاد نیروی زیادی را از ما گرفت. آنجا به هم ملحق شدیم و به حرکت ادامه دادیم بعد از مدتی به قله لشگرک كوچك رسیدیم (ساعت 9:30). از آنجا مسیر سرازیری تندی به سمت گردونه کوه دارد که به دلیل کمبود وقت ادامه مسیر ندادیم .حدود 20 دقیقه بعد از ما آقای جباریان هم از مسیر خط الراس به ما پیوست .

پس از استراحت کوتاه قرار بود عکسی هم برای یادگاری بگیریم که متاسفانه باطری دوربین یخ زده بود وحدود ساعت 10:30 تصمیم گرفتیم که برگردیم .

در این مدت نیز از طریق بیسیم با دوستمان در چادر در ارتباط بودیم . مسیر برگشت را از همان دامنه پرشیب برگشتیم که ایمن تر بود . باد هم از شدتش کاسته شده بود .

ساعت 11:50 به چادرها رسیدیم و بلافاصله شروع به جمع کردن کوله ها و چادرها کردیم و پس از صرف ناهار ساعت 13 به سمت پایین حرکت كرديم .حدود ساعت 15:40 هم به روستای پراچان رسیدیم . و پس از حدود 4 ساعت به تهران رسیدیم.(فاصله ميدان تجریش تا روستاي پراچان 180 کیلومتر می باشد).